Tag Archives: szlachta polska


Rola Sarmatów w kultywowaniu tradycji polskiej.

Określenie Sarmacja wywodzi się od mitycznych plemion sarmackich zasiedlających dorzecze Wołgi tysiąc lat przed Chrystusem. Kronikarze używali tej nazwy na ogół przy opisie terenów należących niegdyś do naszego kraju. Korzenie sarmackie przyznawano więc Słowianom w tym także Polakom. Sarmaci byli dzielnymi obrońcami swojej ojczyzny, cenili honor jak i śmiałość. Polscy szlachcice nader chętnie przyjmowali tę nazwę jako swoją definicję. Warstwa szlachecka pielęgnowała obyczaje, a za swoich protoplastów miała starożytnych Sarmatów znad Wołgi. Traktowała przeto z góry inne stany jako podlejszego sortu. Sarmata z Rzeczypospolitej odznaczał się następującymi cechami: bardzo mu zależało na niezapominaniu o jego przywilejach, stał na straży obyczajów przodków, natomiast symptomatyczne było jego uprzedzenie wobec obcych. Ponadto szlachcic nie lubił się uczyć, natomiast uwielbiał luksus jak i przesadę. Czynnie działał na różnorodnych sejmikach oraz rokoszach. Był bardzo nietolerancyjny, potępiał wyznawców innych religii. Sądził, że Pan Stworzenia obdarzył szlachtę wielką miłością, wobec tego raz za razem uczęszczał na mszę świętą. Miał się za obrońcę Kościoła i jego stróża. Najbardziej szanował przysłowiową złotą wolność. Nie chciał wzmocnienia władzy króla, przez przywrócenie dziedziczności tronu. Jedyną jego zaletą było, że uchodził za dobrego gospodarza. Szlachcic ziemianin traktował osobiste życie jako zespolenie człowieka z naturą. Zachowywał tak harmonię egzystencji. Był człowiekiem zrównoważonym i nie wiedział, co to wojna. Wiódł sielską egzystencję z rodziną na wsi. Ufał naturze tudzież intelektowi, mimo że nie był jednostką wykształconą.